เล็กน้อยตอนกลับบ้าน

เข้าร่วม: 12 Nov 2007 ตอบ: 16

ถ่ายบนเรือโดยสารประจำคลองแสนแสบครับ

โดยปกติ ผู้โดยสารจะมีใหญ่ๆ 2 แบบ คือ ขาจร กับ ขาประจำ เมื่อพนักงานมาเก็บค่าโดยสาร คนที่ขึ้นประจำ(เช่นผม) ก็จะให้ตัง พร้อมบอกราคาไปเลย แต่สำหรับมือใหม่ เรามักจะบอกพนักงานเสมอว่าเราจะลงป้ายไหน เพื่อให้เขาคิดค่าโดยสารให้เรา
อย่างในรูปก็

"บางกะปิ 22 บาทเพ่"

เมื่อจ่ายเงินแล้ว เขาก็จะฉีกตั๋วให้เรา พร้อมเงินทอน(ถ้ามี) แต่เพื่อความรวดเร็วและความปลอดภัยของคนเก็บตั๋ว ผมอยากให้ทุกคนเตรียมจำนวนเงินให้พอดีกับค่าโดยสารนะครับ เพราะกว่าเขาจะฉีกตั๋ว จะควักเงินทอน มันก็ชวนเสียวอยู่หลายรอบทีเดียว

แน่นอนครับ ว่าการนั่งหรือยืนอย่างกระเบียดกระเสียนในเรือนั้นมันน่าเบื่ออย่างยิ่งสำหรับคนที่ต้องนั่งเรือนานๆ อย่างผม หรือคนอื่นๆ ดังนั้นจึงไม่แปลกเลยที่จะเห็นผู้คนต่างหยิบอะไรขึ้นมาทำแก้เซ็ง

อย่างเช่นอ่านหนังสือสักเล่ม

แต่ก็อีกละครับ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคาร์บอนไดออกไซด์ที่ออกมาจากท่อไอเสียเรือ หรือเพราะความโคลงเคลงของเรือ หรือเพราะความน่าเบื่อที่ต้องนั่งอยู่กับที่นานๆ ก็ไม่ทราบได้ ทำให้ความง่วงเหงาหาวนอนมักมาเยือนผู้โดยสารอย่างเราๆ เสมอ บางคนก็ทนฝืนความรู้สึกเพื่อไม่ให้ลงเลยป้าย แต่บางคน(รวมถึงผม) ไม่อาจทนความง่วงที่เย้ายวนได้เลย

ด้วยเหตุนี้...ขอสักงีบคงไม่ว่ากันนะครับ

น่าแปลก ที่แม้ผมจะหลับนานสักเท่าไร แต่มักตื่นก่อนจะถึงป้ายที่ลงเสมอเลย ทำให้สามารถกลับบ้านได้โดยสวัสดิภาพทุกทีไป

ไว้คราวหน้าจะเอาภาพมาฝากอีกนะครับ สำหรับวันนี้

สวัสดีครับ

ภาพสวย มากครับ ขาวดำ ให้อรรถรสของบรรยากาศเมืองดีทีเดียวครับ
เรื่องเล่าประกอบภาพ ก็ ชวนอ่านดีครับ ว่าง ๆ เอามาลง อีกบ่อย ๆ นะครับ
ผมเอง ไม่ค่อยได้สัมผัสบรรยากาศการนั่งเรือในคลอง เท่าไหร่ เพราะ เช่าหออยู่ใกล้ที่ทำงาน
เวลาไปทำงานก็เดินไป

ว่าแต่ภาพชุดนี้ถ่ายด้วยกล้องมือถือ รุ่นไหนเอ่ย

_________________